|
غزل رفتن سرودی بی وداعی ودرودی
این روزا رفتن ودل شکستن شده یه عادت. یه عادت بد که همه دوست داریم اونو تکرار کنیم آخه چرا؟... شکستن دل یه عاشق چه لذتی داره که هممون داریم این کارو میکنیم؟ میگن عشق قشنگه ولی کجای این عشق قشنگه وقتی دل همدیگرو می شکنیم؟ دل شکستن راحته ولی به دست آوردنش خیلی سخته!!! آخه چرا اینقدر راحت از همدیگه می گذریم وراحت تر از اون همه ی احساساتمون رو نادیده می گیریم؟ چرا بی بهونه امید دلهامونو از بین میبریم وهمه ی علایق خودمونو فراموش میکنیم؟چرا بدون هیچ سند و مدرکی به همدیگه بر چسب سنگدلی می چسبونیم؟ چرا و هزاران چرای دیگه که تو این راه زیاده... واژه ی عشق قشنگه ولی به شرطی که عاشق باشیم!یه عاق واقعی پس بیاین عاشق باشیم.عشقمون پاک ودلامون صاف باشه واون وقته که عشق قشنگ میشه.. به امید روزی که همه یه عاشق واقعی باشند. 
نوشته شده در ساعت 3:47 PM توسط سارا
|
خواهم ای عشق که میخانه دل ها باشم
بی تو یک لحظه نباشد که به دنیا باشم کاش دایم دل ما از تو بلرزد ای عشق آن دلی کز تو نلرزد به چه آید ای عشق 
|
| تبليغات | X |
pictofxt